Vandaag een nieuwe, maar niet zo lange blog. Deze week heb ik een toetsweek. Best een beetje lastig en spannend. Lang geleden dat ik echt theoretische toetsen heb gehad, aangezien dit er op het MBO allemaal best anders aan toegaat. Ik hoop dat ik een goed cijfer haal! Sinds deze week ben ik weer begonnen met fitness bij de sportschool hier in het dorp. Sporten gaat bij mij door mijn chronische aandoening niet makkelijk, dus krijg ik hier de mogelijkheid om ondersteuning te vragen wanneer het nodig is. Ik sportte hier al een tijdje en was het eentonige wel een beetje zat. Vandaar dat ikLees meer

Zoals bij iedere situatie geldt het ook bij miskramen: als je het zelf niet hebt meegemaakt weet je niet hoe het voelt. Ik ben altijd open geweest, over zo’n beetje alles. Tuurlijk hou ik sommige onderwerpen voor mezelf, maar als het op kinderen aankomt ben ik heel open. Ik wilde altijd al moeder zijn, andere ambities heb ik nooit gehad door m’n opvoeding, en stak dit nooit onder stoelen of banken. Toen m’n zoon geboren werd begonnen al snel m’n eierstokken weer te rammelen: ik wilde na z’n eerste verjaardag een poging doen voor baby 2. Helaas lukte dit niet door de borstvoeding dus hetLees meer

Ja… Hoeveel pogingen heb ik inmiddels gedaan? Ik weet het niet meer. Jaren geleden kon ik echt eten wat ik wilde, ik kwam geen gram aan. Die tijd, prachtig! Jong en onbezonnen. Maar helaas naarmate dat je ouder wordt, willen de kilo’s er vrij snel aankomen en je moet er net iets meer moeite voor doen ze er weer af te krijgen. So be it. Na twee kinderen zijn dan ook de nodige kilo’s er aan gekomen. In een tijdbestek van 10 jaar ben ik toch zeker wel 36 kilo aangekomen. Hierbij spelen allerlei factoren mee. Zwangerschap, stoppen met roken, te weinig beweging. Het gezegdeLees meer

Ik hoop dat iedereen fijne feestdagen en natuurlijk een schitterende jaarwisseling heeft gehad en heeft genoten van alle gezelligheid! Afgelopen vrijdag begon de kerstvakantie, zo fijn! Ik was wel even toe aan rust en twee weekjes heerlijk leuke dingen doen. Naar verwachting zullen er meer mensen zijn die er zo over denken! Vorige week , net voor de vakantie, was ik ontzettend moe en wat baalde ik hier van aangezien de feestdagen eraan zouden komen en ik juist zo graag wilde genieten. Na een aantal dagen rust te hebben genomen, ging het gelukkig weer een stukje beter. Ik kan mezelf wel eens voor m’n kopLees meer

Twee weken na de eerste echo stond de tweede gepland. Ik heb een ongelooflijk lieve en meedenkende verloskundige, die m’n angsten begrijpt. Zij bood aan om wat extra echo’s te plannen voor enige geruststelling. De dagen, de uren kropen voorbij, vol twijfel en onzekerheid of het nog wel goed zou zitten daar binnen, maar eindelijk brak de dag aan en ging ook manlief mee. Met zo’n 80 kilo lood in m’n schoenen, 20 liter zweet onder m’n oksels en een razendsnelle hartslag van de stress nam ik plaats op de behandelstoel. Deze keer krijg ik een uitwendige echo, we zijn immers twee weken verder enLees meer

De afgelopen weken waren druk; voor iedereen denk ik. Want ho ho ho het was al bijna kerst. Maar eerste vierde we de 3e verjaardag van Mard. Hoe cliché ook maar de tijd gaat soms echt veel te snel. Die drie jaar met onze kleine draak zijn werkelijk waar voorbij gevlogen! Ik weet nog dat we vol spanning voor de eerste echo gingen, die uiteindelijk een flinke tegenvaller was, want er was niets. Een week later werden we blij verrast met een kloppend hartje, en nu is dat monstertje al 3 jaar geworden. Niet heel praktisch een verjaardag zo 5 dagen voor kerst en 2Lees meer

Wat leuk! Ik krijg de kans om weer te bloggen… nou ja weer, de laatste keer is alweer zo’n 12 jaar geleden toen ik als Au Pair werkte en woonde in Ierland en voor de thuisblijvers wekelijks mijn verslag deed. Maar ik kijk er weer erg naar uit!  Na het lezen van diverse blogs, waar onder die van Marie-Claire is het iets geweest wat toch wel eens door mijn hoofd schiet. Zou het wat voor mij zijn? Zou ik genoeg te vertellen hebben? Zouden andere het ook wat vinden?   We shall see!  Ik ben Vivian, 32 jaar oud en getrouwd met Bas (38 jaar). SamenLees meer

Vandaag een wat mindere dag, en week. Ontzettend moe, de kleinste prikkels die teveel zijn en heel veel spanning. Misschien toch weer te lang doorgegaan, wetende dat dit ervan zou komen, maar ook te eigenwijs om eerder even rust te pakken. Perfectionisme werkt niet altijd mee. Bloggen helpt, fijn om m’n verhaal te kunnen delen en bovenal maakt het m’n hoofd een stukje leger. Introvert zijn is soms ook niet zo fijn. Je kropt alles in jezelf op en piekert over de kleinste dingen. Hoe moeier ik wordt, hoe meer ik ga piekeren. Zo komt de rust er nooit van. Daarbij komt nog de spanningLees meer

Hoe dichterbij september komt, hoe meer ik pijn in m’n hart krijg. September, de maand waarin m’n kleine, premature vrouwtje 16 maanden wordt. 16 maanden, en dat betekent het einde van de borstvoeding. Deels onvrijwillig, vandaar dat het mentaal zo’n pijn doet. Moeder Natuur heeft voor mij besloten dat zwanger worden en borstvoeding geven helaas niet samen gaan. Mijn torenhoge prolactine houdt de eisprong tegen. Been there, bij m’n oudste stond ik ook voor deze keuze. Toen wist ik echter niet waarom het zwanger worden maar niet lukte. We kwamen in een medische molen terecht vol bloedonderzoeken, echo’s en uitstrijkjes. Borstvoeding, het prolactine hormoon wasLees meer

Wat ontzettend tof dat ik vanaf deze week wekelijks mag bloggen bij Mama Marie Claire! Voor ik je mijn verhalen deel, stel ik mezelf graag aan jullie voor. Ik ben Marianne, 28, wonend in Den Haag. Ik ben getrouwd met Marc en samen hebben we een zoon (bijna 4) en een dochter (1,5). Momenteel ben ik pril zwanger van ons derde kindje. Helaas hebben we meerdere miskramen moeten meemaken na het moeten stoppen met borstvoeding in verband met een nieuwe kinderwens. Ik ben erg creatief; ik probeer me te ontwikkelen in fotografie, ik knutsel graag met de kinderen, ik hou een Bullet Journal bij enLees meer