Tijd voor blog nummer 2!

Inmiddels zijn we twee weken verder en is de herfstvakantie alweer afgelopen. Wat was dit lekker. Even geen verplichtingen en doen wat leuk was. Helaas is het ook altijd weer snel voorbij.

De vakantie ben ik, al zeg ik het zelf, goed begonnen. Ik heb een heerlijke wandeling gemaakt met mijn vader en Bijoux, de hond. Wat hadden we geluk! De zon scheen en het was een heerlijke nazomerdag. We vinden het leuk nieuwe wandelplekjes te ontdekken dus gingen we dit keer richting Nieuwland. Een mooi klein dorp met oude boerderijen midden in de polders. Als je niet beter zou weten, zou je denken dat de tijd in dit dorp stil is blijven staan. Onderweg kwamen we een kraampje tegen met zelfgekweekte pompoenen. Deze doen me altijd denken aan de herfst en Halloween. De dag hebben we afgesloten met een vuurtje in de tuin. Dit mag van mij elke dag maar helaas is daar niet altijd tijd voor.

Zondag had ik met mijn beste vriendinnetje afgesproken in Den Bosch. Dit keer niet in het centrum maar iets erbuiten. Den Bosch is bijna onze vaste stek, denk ik weleens, en wat zag ik er weer naar uit. Aangezien we niet bij elkaar naast de deur wonen is het altijd weer een feestje elkaar te zien. We hebben onder het genot van tapas en een drankje bijgekletst. Er was genoeg om met elkaar te delen omdat het al zo lang geleden was en gelukkig konden we ook deze dag genieten van de zon. Afscheid nemen doen we niet graag, wetende dat het weer een tijd zal duren tot de volgende keer, maar gelukkig was het heel gezellig.

Eén van de dagen erna kwam Roos langs, ook een hele goede vriendin. Ook bij ons was het een tijd geleden dat we elkaar hadden gezien. We besloten een spelletje te spelen, monopoly nog wel, en wat hebben we weer gelachen. Altijd leuk als zij er is.

De rest van de week was het genieten van de vrije tijd. Denk aan fotograferen, tekenen, piano spelen, op bezoek gaan bij oma, mee met boodschappen doen op de markt wat ik altijd leuk vind, en Marnick kwam een paar dagen naar huis, wat ook altijd leuk is. Bijkletsen met m’n zus is ook altijd leuk. Van m’n moeder kreeg ik een foto te zien van toen ik nog klein was. Hoe ouder je wordt, hoe leuker het is om daarnaar te kijken. Foto’s laten stukjes zien uit de tijd die je je niet altijd zelf meer goed herinnert.

Rijles hebben we ook weer gehad, wat al even geleden was. Als er zo’n tijd tussen zit is het toch wel weer even wennen om achter het stuur te zitten maar het blijft leuk vind ik. Ik kijk ontzettend uit naar de tijd dat ik m’n rijbewijs heb en

heerlijk overal naartoe kan zonder afhankelijk te zijn van het openbaar vervoer. De wachttijden en het duizendmaal overstappen ben ik nu wel een beetje zat.

Deze week was het weer tijd voor school. Niet alleen de lessen begonnen maar ook het leren moest toch weer beginnen. Ik voel me erg op m’n plek hier op school dus vond ik het ook geen ramp om weer te beginnen. Vrije tijd is lekker, maar weer terug in het ritme vind ik ook nooit zo erg. Wel hebben de leuke dingen in de vakantie ook best wat energie gekost, dus het is wel weer even aanpoten. Soms vergeet ik even dat ik niet altijd de energie heb, fysiek maar ook mentaal, die anderen hebben, en dit zorgt er dan ook voor dat ik weer eens over m’n grenzen heen ga. Ook al heeft ervaring me geleerd dat van alles een beetje doen soms beter is dan één ding volledig.

Vrijdag mochten we weer naar het ziekenhuis. Geen ramp aangezien ik weet dat er op deze manier gewerkt wordt aan het herstel van m’n depressie. Dit keer twee afspraken op dezelfde dag en dat is best veel, alles bij elkaar genomen. Soms scheelt het stiekem wel een beetje als je al bekend bent in het ziekenhuis. Je weet waar je het beste naartoe kunt als je lang moet wachten en als je, geluk bij een ongeluk, één van de artsen tegenkomt waar je eerder bent geweest is het ook nooit erg. In een ziekenhuis als waar ik onder behandeling ben, wordt je aangezien als een persoon met een verhaal en weten de artsen én doktersassistenten behalve je ziektebeeld ook wat je bezighoudt in je vrije tijd. Op deze manier is even praten is nooit zo erg en maakt het het wachten ook wat korter.

Dit weekend, terwijl ik met mijn tweede blog bezig ben, is de wintertijd weer ingegaan. Ik heb aan weinig dingen een hekel, maar dit is toch echt iets wat ik verschrikkelijk vind. Eigenlijk altijd al gehad, maar sinds vorig jaar helemaal. De dagen worden korter en kouder. Ik houd van licht en aangezien mijn lichaam mijn temperatuur niet automatisch reguleert, wat normaal gesproken wel vanzelfsprekend is, moet ik rekening houden met dat ik mij warm kleed en extreem koude temperaturen vermijden wat deze dagen best lastig maakt. Daar waar een ander voelt dat het warm of koud is, voel ik dit niet. Vorig jaar liep ik hierdoor een extreme ondertemperatuur op. Dit heeft ertoe geleid dat mijn voorkeur voor de zomer nog sterker is geworden.

Het maakt me soms somber, zoveel zorgen om je gezondheid. Ik ben niet jaloers, maar zou het wel graag willen, dat wat anderen kunnen. Minder beperkingen vooral. Zorgeloos zijn.

Wel kan ik ontzettend genieten van de feestdagen, met de nadruk op de kerstdagen. Iedereen komt bij elkaar, je hebt de

mensen om je heen waar je het meest om geeft en het is altijd weer een feest. De kerstboom en de lichtjes zijn voor mij een teken van schittering en ze maken de donkere dagen wat mooier.

Wat er nog gaat komen deze weken, dat weet ik niet zo goed. Naast school en de vaste afspraken in het ziekenhuis zullen er vast nog wat andere dingen op de planning komen. In ieder geval vieren wij volgende week thanksgiving waar ik erg veel zin in heb.

Over een aantal weken vind er een nationale kinderraadbijeenkomst plaats voor alle kinderraden van de kinderziekenhuizen in Nederland. Dit jaar is het voor de tweede keer en aangezien het vorig jaar een groot succes was verheug ik me er nu al op.

Ik ben me aan het oriënteren op een nieuwe sport. Basketbal, handboogschieten en yoga staan tot nu toe op m’n lijstje maar wat het uiteindelijk wordt dat weet ik nog niet.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.