Xam zijn eerste schoolweek

Xam zijn eerste schoolweek

Hallo mama’s,

Hier ben ik weer. Vandaag met een nieuwe blog over de eerste week school van Xam.

De eerste echte dag!
Deze eerste week is echt totaal anders verlopen dan ik had verwacht. Het was een behoorlijk heftig en pittig weekje. Maar aan het eind van het verhaal is alles weer op zijn pootjes terecht gekomen.

Eigenlijk begon het super. Xam is een ventje dat altijd wel wat moeite heeft met nieuwe situaties. Dus ik had wat vrees zo voor de eerste week. Maar dat ging bovenverwachting goed. Hij weet precies hoe en wat en waar. Jas ophangen, fruit mee in de bakken bij de klas en dan lekker de klas in. Ik blijf er altijd nog heel eventjes bij zitten, maar dat is helemaal niet nodig. Zijn vriendjes zijn er al en mama is al snel weer vergeten. Ik ben hier niet zo emotioneel in. Ik realiseer me wel dat er een fase voorbij is, dat dingen gaan veranderen en dat hij groot aan het worden is. Maar ik kan er goed mee omgaan, gelukkig. Zijn er moeders die daar andere gevoelens bij hebben, of een traantje hebben gelaten?

Yes, broodtrommeltjes leeg!
We hadden er twee dagen op zitten en woensdag was Xam vrij omdat ze een studiedag hadden. Achteraf gezien kwam dat erg goed uit. Xam was al flink aan het hoesten, je kent het wel, zo’n zeehondenhoest. En ja hoor, nachts was het natuurlijk raak. Psuedokroep. Hij heeft het al vaker gehad dus ik kan daar best rustig in blijven (nu, de eerste keer was erg angstig). Maar hij werd maar niet minder benauwd. Shit denk je dan. Wikken en wegen. Moet ik dan toch de Huisartsenpost bellen. Xam raakte er zelf elke keer van in paniek omdat het maar niet zakte. Uiteindelijk toch op de HAP beland en even goed verneveld. Na een goed half uur was de benauwdheid gelukkig gezakt. Pfieuw, we kunnen naar huis gelukkig! Ik dacht nog, wat ben ik bij dat Xam morgen niet naar school hoeft. Mist hij gelukkig niet een dag. Ik heb hem lekker bij mij in bed gelegd en is daarna uitgeput in slaap gevallen.

Uitgeput
Woensdag was de dag waar we lang op gewacht hebben. We moesten naar de diëtist voor Xam omdat hij behoorlijk slecht eet (al 3 jaar). Ik dacht, we gaan kijken welke voedingsstoffen hij binnenkrijgt en gaan daar een plan op bedenken hoe we eten aan gaan bieden. Maar dit bleek iets anders te gaan. Natuurlijk wist ik dat dit niet gezond was zoals het nu gaat. Veel te weinig voedingsstoffen en eenzijdig voedsel. Dus we zijn begonnen met voeding te geven die alle voedingsstoffen aanvullen zodat hij letterlijk op krachten kan gaan komen. Tja, allerlei gedachtes vliegen door je hoofd. Had ik niet eerder op mijn strepen moeten staan? Had ik niet strenger moeten zijn? Had ik minder moeten toegeven? Maar dit is allemaal achteraf.

Even een dip momentje donderdag met de boterham.
Vol goede moed beginnen we er toch aan. Ik geloof dat Xam de ernst er ook wel een klein beetje van in ziet. Ze gaan er toch goed in! Precies op schema zoals we afgesproken hebben. Wauw, ik sta versteld, zo trots ben je dan als moeder. En vrij snel merk ik al verschil. Wat een vrolijkheid, energie en zelfs eetlust!!! Jeetje en de psuedokroep waar hij normaal weken last van heeft lijkt ook snel te herstellen.

De laatste twee dagen op school gingen top!!! Vrolijk naar school, met zijn vriendje Guus al even een wandeling gemaakt wat niet de bedoeling was, oeps, meteen naar de BSO geweest en nieuwe vriendjes gemaakt.

Wat ben ik trots op hem! Wat doet hij het goed. We gaan de goede kant op met alles en dat geeft me een rete goed en trots gevoel.

Zijn er meer mama’s die dit soort problemen met hun zoontje of dochtertje hebben. Wat gaf jullie dit voor gevoel en wat hebben jullie er aan gedaan?


Volgende keer wil ik meer delen over Elyse, mijn handenbindertje!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.